Cursor czy Antigravity? Co wybrać do kodowania z AI

Cursor vs Antigravity – najważniejsze różnice w sposobie pracy

Najlepiej zilustrować tę różnicę poprzez odmienne punkty wyjścia. Cursor zaczyna od edytora i repozytorium: piszesz samodzielnie, korzystasz z inteligentnego dopełniania za pomocą klawisza Tab lub delegujesz zadanie agentom lokalnym i chmurowym. Z kolei Antigravity 2.0 stawia na konwersację i zadanie przypisywane jednemu lub wielu agentom. Gotowy kod jest jednym z możliwych rezultatów, obok analizy, dokumentacji czy działań bezpośrednio w przeglądarce.

Cursor nie jest wyłącznie zwykłym copilotem, a Antigravity nie odbiera Ci całkowicie kontroli nad projektem. Cursor ma rozbudowane funkcje autonomiczne, natomiast Antigravity pozwala zatrzymać działanie na etapie planowania, ograniczyć agentom dostęp do terminala, plików i stron oraz wymusić ręczną akceptację wrażliwych operacji. Różnica dotyczy poziomu bezpośredniej kontroli nad kodem i sposobu zarządzania pracą AI.

Cursor: funkcje, agent AI i codzienna praca z kodem

Cursor bazuje na kodzie Visual Studio Code i jest rozwijany przez Anysphere od 2022 roku, dlatego oferuje znajome środowisko z głęboko zintegrowaną warstwą AI: dopełnianie Tab przewidujące kolejny ruch, Composer, tryb agentowy, edycję wielu plików i kontekst repozytorium. Cursor obsługuje także równoległe subagenty: może uruchamiać pomocniczych agentów i przekazywać dłuższe zadania do odizolowanych środowisk chmurowych.

Cursor zachowuje ciągłość codziennego workflow. Nie musisz wybierać między ręcznym pisaniem a autonomią, ponieważ możesz zacząć od małej podpowiedzi, przejść do edycji wielu plików, a dopiero później oddelegować całą funkcję. Dla zespołu utrzymującego istniejący produkt taka stopniowalność jest często ważniejsza niż maksymalna autonomia. Pomagają również znajomy interfejs oraz łatwa migracja ustawień i wielu rozszerzeń z VS Code.

Google Antigravity 2.0: agenci, IDE i CLI

Google Antigravity zadebiutowało w listopadzie 2025 roku jako agentowe IDE z modułem Agent Manager. W maju 2026 roku Google rozwinęło ten pomysł w szerszy ekosystem. Antigravity 2.0 działa niezależnie od IDE jako aplikacja do uruchamiania i nadzorowania wielu agentów, natomiast Antigravity IDE pozostaje środowiskiem do bezpośredniej pracy z kodem. Całość uzupełniają CLI, SDK i dostęp przez Gemini API.

Antigravity stawia na pracę asynchroniczną ponad granicami jednego repozytorium. Agent może napisać funkcję, uruchomić serwer, sterować Chrome i zweryfikować efekt, a subagenci wykonują równolegle wyspecjalizowane części zadania. Rezultaty raportowane są jako Artifacts: plany implementacji, diffy, diagramy, obrazy oraz nagrania działań w przeglądarce. Możesz skomentować taki materiał i skorygować kierunek przed kolejnym etapem wykonania.

Jakie modele AI obsługują Cursor i Antigravity?

Oba narzędzia obsługują wiele modeli, ale inaczej organizują do nich dostęp i rozliczają limity.

Cursor nie zamyka zespołu na dostawcę: pozwala przełączać się między modelami Anthropic, OpenAI, Google, xAI oraz własnymi modelami platformy. Tryb Auto dobiera silnik AI do bieżącego zapytania. To dobra opcja dla zespołów, które chcą porównywać różnych dostawców bez zmiany środowiska pracy.

Antigravity udostępnia różne generacje Gemini, modele Claude oraz model GPT-OSS-120B o otwartych wagach. Dostęp zależy od wybranego planu i rodzaju konta, natomiast środowiska firmowe korzystają z rozwiązań opartych na Gemini Enterprise Agent Platform. Warto przeanalizować limity pięciogodzinne i tygodniowe oraz zasady rozliczania nadwyżek.

Ile kosztują Cursor i Antigravity w 2026 roku?

Cursor łączy abonament z pulami użycia. Plan Hobby jest darmowy, natomiast Cursor Pro kosztuje około 75 zł (20 USD) miesięcznie, Pro+ około 220 zł (60 USD), Ultra około 740 zł (200 USD), a Teams od około 150 zł (40 USD) za aktywnego użytkownika. Droższe plany zwiększają dostępne limity. Modele własne Cursora i modele zewnętrznych dostawców są rozliczane w osobnych pulach, a Auto także zużywa środki według modelu, do którego skieruje zapytanie. Po wyczerpaniu limitu możesz włączyć płatne użycie na żądanie albo przejść na wyższy plan.

Antigravity zachowuje bezpłatny limit bazowy, ale płatne plany Google AI odnawiają część limitów częściej i zwiększają pulę tygodniową. Plan wejściowy kosztuje około 75 zł (20 USD) miesięcznie, a kolejne progi około 370 zł (100 USD) i 740 zł (200 USD). Najwyższy próg został wcześniej obniżony z około 930 zł (250 USD). Po wykorzystaniu bazowej puli użytkownicy płatnych planów mogą uruchomić nadwyżki rozliczane w AI Credits. Realny koszt zależy od złożoności zadań, a nie tylko od liczby wysłanych promptów.

Podane kwoty w złotówkach są orientacyjne. Przeliczyłem je przy kursie około 3,70 zł za dolara, zbliżonym do średniego kursu NBP z 27 sierpnia 2026 roku. Cenniki są podawane bez uwzględnienia ewentualnych podatków, a ceny i limity obu usług mogą się zmieniać.

Cursor vs Antigravity w firmie: bezpieczeństwo i wdrożenie

Cursor oferuje dojrzałe zarządzanie zespołem. Plany zespołowe zapewniają między innymi centralne rozliczenia, wymuszony tryb prywatności, SSO i statystyki użycia, a Enterprise dodaje kontrolę repozytoriów, modeli, sieci, MCP oraz logi audytowe. Agenci chmurowi pracują w izolowanych maszynach wirtualnych i na osobnych gałęziach, co ułatwia odseparowanie równoległych zmian od lokalnego katalogu roboczego.

Antigravity obsługuje już wdrożenia firmowe. Antigravity 2.0 i CLI można połączyć z Gemini Enterprise Agent Platform, korzystając z firmowej tożsamości, regionalnych punktów końcowych, kontroli IAM i zabezpieczeń Google Cloud. Ważne ograniczenie: samodzielne Antigravity IDE nie obsługuje obecnie konfiguracji enterprise, dlatego firma musi wybrać właściwą powierzchnię pracy, a nie tylko markę produktu.

Uprawnienia agentów wymagają świadomej konfiguracji. Agent może wykonywać polecenia, otwierać strony i korzystać z danych projektu. Przed wdrożeniem trzeba ustalić, które operacje wykonuje automatycznie, które wymagają potwierdzenia i gdzie przechowywane są logi. Antigravity udostępnia polityki allow, ask i deny oraz tryb ścisły, natomiast Cursor oferuje kontrolę narzędzi, sieci i źródeł kodu zależną od planu. Takie kryteria mówią o gotowości firmowej więcej niż sama długość listy funkcji.

Cursor czy Antigravity dla frontendowca?

Patrząc przez pryzmat pracy z Reactem, Next.js czy Astro, oba narzędzia testują interfejs w przeglądarce: zmieniają kod, uruchamiają aplikację i sprawdzają rezultat. Różnią się sposobem dojścia do tego efektu.

Antigravity lepiej eksponuje rezultat pracy. Możesz poprosić o zbudowanie widoku, uruchomienie go i udokumentowanie zachowania, a następnie ocenić nagranie z przeglądarki, plan oraz wizualny diff bez śledzenia każdego polecenia. Jest to przydatne podczas prototypowania, równoległego sprawdzania kilku koncepcji albo pracy nad zadaniem obejmującym więcej niż jedno repozytorium.

Cursor ułatwia stopniowanie zakresu automatyzacji. Gdy refaktoryzujesz typowany komponent, przekazujesz propsy w kilku plikach albo dopisujesz testy, możesz na bieżąco przełączać się między dopełnianiem, edycją wielu plików i agentem. Cursor również steruje przeglądarką, odczytuje konsolę i ruch sieciowy, więc wizualne testowanie nie jest już wyłączną przewagą Antigravity.

Cursor czy Antigravity – co wybrać do kodowania z AI?